«Ο Μάιος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ, ας τον προϋπαντήσουμε σε μια βαθιά αποχή» τραγουδούσαμε τα χρόνια τα παλιά, όταν ήμασταν «μαχίμια» κατά της απαγόρευσης. Της άδικης και παράλογης, ναι, μια και ναι μεν εμείς δεν ψαρεύουμε (ε, όχι πάντα…) αλλά οι τράτες τραβάνε μετά μανίας, όχι μόνο ξεπατώνοντας το ψιλό, τις τραγάνες και όλα τα αυγωμένα είδη, αλλά και εξασφαλίζοντάς μας ένα βαρβάτο ετήσιο πρόστιμο ως κράτος, μια και παραβαίνουμε την κοινοτική οδηγία που τις έχει καταργήσει από το 2002. Η επίσημη δικαιολογία είναι ότι στις τράτες δουλεύουν πληρώματα που θα μείνουν χωρίς δουλειά. Αγγούρια! (ας μου επιτραπεί η έκφραση). Το 90% των πληρωμάτων σε τράτες και γρι-γρι (άλλο ένα απαγορευμένο μέσο μαζικής αλιείας/εξόντωσης ψαριών που στην πατρίδα μας ανθεί ανενόχλητο) είναι Αιγύπτιοι! Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους ανθρώπους, καλά κάνουν και δουλεύουν και άξια κερδίζουν το ψωμί τους, αλλά ας μην μας παραμυθιάζουν οι κυβερνώντες: όλα γίνονται γιατί οι πλοιοκτήτες έχουν μεγάλο συμφέρον και λαδώνουν αδρά, με χρήμα και με ψήφους.
Τέλος πάντων, το να κάνουμε ένα μήνα κράτει δεν είναι και τόσο τραγικό αν δε σε πνίγει το δίκιο - διότι εκτός από τις τράτες, σε γενικές γραμμές τα ψάρια που κυνηγάμε δεν αναπαράγονται αυτήν την εποχή, με εξαίρεση τη συναγρίδα και τον σηκιό. Τι είναι όμως ένας μήνας μπροστά στο καλοκαίρι που έρχεται; Μπορούμε να προπονηθούμε, να προετοιμάσουμε τον εξοπλισμό μας, να κάνουμε ελεύθερη κατάδυση, να ψάξουμε για νέα μέρη με το βυθόμετρο και με πλαναρίσματα που θα τα χρησιμοποιήσουμε όταν αρχίσει το κυνήγι. Επίσης, γι’ αυτούς που ψαρεύουν όλον το χρόνο είναι μια καλή ευκαιρία για ψυχολογική και σωματική ξεκούραση από τις σκληρές μέρες του χειμώνα (κάτι που ειδικά ο φετινός το χρειάζεται με το παραπάνω…).
Εξάλλου, το ότι «άλλοι κάνουν χειρότερα» πρέπει να πάψει κάποια στιγμή να μας απενοχοποιεί και να αποτελεί δικαιολογία. Από κάπου επιτέλους πρέπει να αρχίσουμε να αλλάζουμε συνήθειες σε αυτό το ταλαιπωρημένο αλλά όμορφο και ανυπότακτο έθνος και το χόμπι μας αποτελεί μια πρώτης τάξης ευκαιρία. Η εικόνα μας ως ψαροκυνηγών έχει σίγουρα βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια και προτείνω να συνεχίσουμε σε αυτήν την κατεύθυνση. Πρεσβεύοντας στον κόσμο ένα άθλημα σύγχρονο, ανταποδοτικό όσο δεν παίρνει, που ασκείται από τους πιο «cool» τυπάδες και τύπισσες. Ένα άθλημα που όλο και περισσότεροι/ες θέλουν να μάθουν να κάνουν –και πολύ καλά θα κάνουν. Σας περιμένουμε.
Stay tuned. Μπήκαμε στην εποχή μας!